ಶ್ಲೋಕ (ಸಂಸ್ಕೃತ)
प्रकृतेर्गुणसम्मूढाः सज्जन्ते गुणकर्मसु ।
तानकृत्स्नविदो मन्दान् कृत्स्नविन्न विचालयेत् ॥ 3.29 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ಸಂಸ್ಕೃತ – ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ)
ಪ್ರಕೃತೇರ್ಗುಣಸಮ್ಮೂಢಾಃ ಸಜ್ಜಂತೆ ಗುಣಕರ್ಮಸು ।
ತಾನಕೃತ್ಸ್ನವಿದೋ ಮಂದಾನ್ ಕೃತ್ಸ್ನವಿನ್ನ ವಿಚಾಲಯೇತ್ ॥ 3.29 ॥
ಕನ್ನಡ ಅರ್ಥ
ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣಗಳಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡವರು ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನಿಯು ಅಂಥ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಬಾರದು.
ವಿವರಣೆ
ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಜ್ಞಾನಿಯು ಅಜ್ಞಾನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣಗಳಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡವರು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳಲ್ಲೇ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನಿಯು ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತಿರುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಅಜ್ಞಾನಿಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸದೆ, ಸಹನೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಕರೆತರುತ್ತಾನೆ. ಜ್ಞಾನಿಯ ನಡೆ ಸದಾ ದಯೆ, ಸಹನೆ ಮತ್ತು ಸಮತೋಲನದಿಂದ ಕೂಡಿರಬೇಕು. ಇತರರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರಿತು ಅವರನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಉತ್ತಮ ದಾರಿಯತ್ತ ಒಯ್ಯುವುದು ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನಿಯ ಲಕ್ಷಣವೆಂದು ಗೀತೆಯ ಬೋಧನೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಇಂದಿನ ಸಂದೇಶ
ಜ್ಞಾನಿಯ ಲಕ್ಷಣ — ಸಹನೆ, ದಯೆ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ.