ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿರುವ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಜಾಗತಿಕ ತೈಲ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ತಲ್ಲಣ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ. ಇಸ್ರೇಲ್, ಇರಾನ್ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷ ತೀವ್ರ ಸ್ವರೂಪ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು, ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕರ ಹತ್ಯೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರತೀಕಾರದ ದಾಳಿಗಳ ಸರಣಿಯಿಂದಾಗಿ ಗಲ್ಫ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ಆಗುವ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲ ಪೂರೈಕೆಗೆ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಆಘಾತ ಎದುರಾಗಿದೆ. ತನ್ನ ಒಟ್ಟು ತೈಲ ಬೇಡಿಕೆಯ ಶೇ. 85ರಷ್ಟನ್ನು ಆಮದಿನ ಮೂಲಕವೇ ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಳಸುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಭಾರತದ ಮೇಲೆ ಇದು ಎಂತಹ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು ಎಂಬ ಆತಂಕ ಇದೀಗ ಶುರುವಾಗಿದೆ.
ಒಂದು ವೇಳೆ ಗಲ್ಫ್ ದೇಶಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲ ಪೂರೈಕೆ ನಿಂತು ಹೋದರೆ ಭಾರತದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏನಾಗಲಿದೆ? ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ತೈಲ ಸಂಗ್ರಹ ಎಷ್ಟು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಬಲ್ಲದು? ಈ ಕುರಿತಾದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ರಣ ಇಲ್ಲಿದೆ.
ಭಾರತದ ಬಳಿ ಎಷ್ಟು ದಿನಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ತೈಲವಿದೆ?
ತೈಲ ಪೂರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಯವಾದರೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹಾಹಾಕಾರ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗದಂತೆ ತಡೆಯಲು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕಾ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದೆ. ಕೇಂದ್ರ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಸಚಿವ ಹರ್ದೀಪ್ ಸಿಂಗ್ ಪುರಿ ಅವರು ಫೆಬ್ರವರಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಭಾರತವು ಸದ್ಯ 74 ದಿನಗಳಿಗೆ ಆಗುವಷ್ಟು ಕಚ್ಚಾ ತೈಲವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದೆ. ಅಂದರೆ, ಯಾವುದೇ ವಿದೇಶಿ ತೈಲ ಹಡಗುಗಳು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬರದೇ ಇದ್ದರೂ, ಮುಂದಿನ ಎರಡೂವರೆ ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ದೇಶದ ವಾಹನಗಳು ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು ಸುಗಮವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಬಲ್ಲವು.
ಐಇಎ (IEA) ನಿಯಮ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಗುರಿ
ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಇಂಧನ ಸಂಸ್ಥೆ (International Energy Agency – IEA) ನಿಯಮಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ತೈಲ ನಿಕ್ಷೇಪಗಳಿಲ್ಲದ ಮತ್ತು ಆಮದನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುವ ದೇಶಗಳು ತುರ್ತು ಬಳಕೆಗಾಗಿ ಕನಿಷ್ಠ 90 ದಿನಗಳಿಗೆ ಆಗುವಷ್ಟು ತೈಲವನ್ನು ಕಾದಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಯುರೋಪಿನ ಹಲವು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಈ ನಿಯಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿವೆ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿರುವ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಬಳಕೆ ಅಗಾಧವಾಗಿದ್ದರೂ, 74 ದಿನಗಳ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿರುವುದು ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಿದೆ.
ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿವೆ ಭಾರತದ ಭೂಗತ ತೈಲ ಸಂಗ್ರಹಾಗಾರಗಳು?
ಭಾರತವು ‘ಇಂಡಿಯನ್ ಸ್ಟ್ರಾಟೆಜಿಕ್ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ರಿಸರ್ವ್ಸ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್’ (ISPRL) ಮೂಲಕ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲವನ್ನು ಬೃಹತ್ ಕಲ್ಲಿನ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ (Underground Rock Caverns) ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಡುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಮೂರು ಕಡೆ ಇಂತಹ ಬೃಹತ್ ಭೂಗತ ತೈಲಾಗಾರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದೆ:
- ವಿಶಾಖಪಟ್ಟಣಂ (ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ): 1.33 ಮಿಲಿಯನ್ ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಟನ್ (MMT) ಸಾಮರ್ಥ್ಯ.
- ಮಂಗಳೂರು (ಕರ್ನಾಟಕ): 1.5 MMT ಸಾಮರ್ಥ್ಯ.
- ಪಾಡೂರು, ಉಡುಪಿ (ಕರ್ನಾಟಕ): 2.5 MMT ಸಾಮರ್ಥ್ಯ.
ಈ ಮೂರು ಕ್ಯಾವರ್ನ್ಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 5.33 MMT ಕಚ್ಚಾ ತೈಲವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಇರುವ ವಿವಿಧ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಘಟಕಗಳಲ್ಲಿ (Refineries) ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕರಿಸಿದ ಇಂಧನ (ಪೆಟ್ರೋಲ್/ಡೀಸೆಲ್) ಲಭ್ಯವಿದ್ದು, ತುರ್ತು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇವಲ ಆಂತರಿಕ ಬಳಕೆಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ವಿತರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಮುಂದಿನ ಯೋಜನೆಗಳು: 90 ದಿನಗಳ ಗಡಿಯತ್ತ ಭಾರತ
ಐಇಎ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ 90 ದಿನಗಳ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಲು ಭಾರತ ಎರಡನೇ ಹಂತದ ಯೋಜನೆಗೆ ಕೈಹಾಕಿದೆ.
- ಒಡಿಶಾದ ಚಂಡಿಖೋಲ್: ಇಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ 4 MMT ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ವಾಣಿಜ್ಯ-ಕಮ್-ಆಯಕಟ್ಟಿನ ತೈಲ ಸಂಗ್ರಹಾಗಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
- ಪಾಡೂರು ವಿಸ್ತರಣೆ: ಕರ್ನಾಟಕದ ಪಾಡೂರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ 2.5 MMT ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಗುಹೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಯೋಜನೆ ಪ್ರಗತಿಯಲ್ಲಿದೆ.
ಈ ಯೋಜನೆಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡರೆ, ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಯಾವುದೇ ತೈಲ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಎದುರಾದರೂ ಭಾರತ ಕನಿಷ್ಠ 90 ರಿಂದ 100 ದಿನಗಳವರೆಗೆ ನಿರಾಳವಾಗಿರಬಹುದು.
ಭಾರತದ ಮುಂದಿರುವ ಪರ್ಯಾಯ ಮಾರ್ಗಗಳೇನು?
ಕೇವಲ ಸಂಗ್ರಹದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗದೆ ಭಾರತ ಭವಿಷ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಬೇಕಿದೆ:
- ಇಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣ: ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಜೊತೆಗೆ ಇಥೆನಾಲ್ ಬೆರೆಸುವ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು (Ethanol Blending) ಶೇ. 20ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಧಿಸುವುದು.
- ಆಮದು ಮೂಲಗಳ ವಿಸ್ತರಣೆ: ಗಲ್ಫ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ರಷ್ಯಾ, ಆಫ್ರಿಕಾ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕದ ದೇಶಗಳಿಂದ ತೈಲ ಖರೀದಿಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು.
- ಇ-ವಾಹನಗಳಿಗೆ ಉತ್ತೇಜನ: ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್ ವಾಹನಗಳ (EVs) ಬಳಕೆಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಪರ್ಯಾಯ ಇಂಧನಗಳಾದ ‘ಗ್ರೀನ್ ಹೈಡ್ರೋಜನ್’ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡುವುದು.
ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಜಾಗತಿಕ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆಯಾಗಿದೆ. ಸದ್ಯದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಭಾರತ ಸುರಕ್ಷಿತ ವಲಯದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಭವಿಷ್ಯದ ಇಂಧನ ಭದ್ರತೆಗಾಗಿ ಪರ್ಯಾಯ ಇಂಧನಗಳತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ.