Daily Bhagavad Gita – ಅಧ್ಯಾಯ 9 (ರಾಜವಿದ್ಯಾ ರಾಜಗುಹ್ಯ ಯೋಗ) | ಶ್ಲೋಕ 12

ಶ್ಲೋಕ (ಸಂಸ್ಕೃತ)

मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः । राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥ ९.१२॥

ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)

ಮೋಘಾಶಾ ಮೋಘಕರ್ಮಾಣೋ ಮೋಘಜ್ಞಾನಾ ವಿಚೇತಸಃ । ರಾಕ್ಷಸೀಮಾಸುರೀಂ ಚೈವ ಪ್ರಕೃತಿಂ ಮೋಹಿನೀಂ ಶ್ರಿತಾಃ ॥ ೯.೧೨॥

ಕನ್ನಡ ಅರ್ಥ

ವ್ಯರ್ಥವಾದ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು, ವ್ಯರ್ಥ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು ಮತ್ತು ನಿಷ್ಫಲ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ವಿವೇಚನಾರಹಿತರು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ರಾಕ್ಷಸೀ ಹಾಗೂ ಆಸುರೀ ಸ್ವಭಾವಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Daily Bhagavad Gita – ಅಧ್ಯಾಯ 9 (ರಾಜವಿದ್ಯಾ ರಾಜಗುಹ್ಯ ಯೋಗ) | ಶ್ಲೋಕ 11 | ದಿನ 259

ವಿವರಣೆ

ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಮನುಷ್ಯನ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ಆಸೆಗಳು ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳು ಅವನ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಬೀರುವ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದ ಆಸೆಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕರ್ಮಗಳು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಸತ್ಯದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ದೂರ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಆಸೆಗಳು ಇರುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಅತಿಯಾದ ದುರಾಸೆ, ಅಹಂಕಾರ, ಸ್ವಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಮೋಹಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆಸೆಗಳು ಅವನ ವಿವೇಚನಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮಗಳು ನಿಜವಾದ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡಲಾರವು. ಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಸದುದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸದೆ, ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಿದರೆ ಆ ಜ್ಞಾನವೂ ಸಾರ್ಥಕವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಇಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ರಾಕ್ಷಸೀ ಮತ್ತು ಆಸುರೀ ಸ್ವಭಾವಗಳು ಅಹಂಕಾರ, ಕ್ರೌರ್ಯ, ದ್ವೇಷ, ಅತಿಯಾದ ಆಸೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮವಿರುದ್ಧವಾದ ನಡವಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಗುಣಗಳು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಗತಿಯಿಂದ ದೂರ ಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಈ ಶ್ಲೋಕವು ನಮ್ಮ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನವು ವಿನಯದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತಾಗ, ಆಸೆಗಳು ಸಾತ್ವಿಕವಾಗಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳು ಪರೋಪಕಾರದ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾಗ ಜೀವನವು ಸಾರ್ಥಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ದುರ್ಗುಣಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ಸತ್ಯ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸದ್ಗುಣಗಳ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ.