ಶ್ಲೋಕ (ಸಂಸ್ಕೃತ)
महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः । भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम् ॥ ९.१३॥
ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಮಹಾತ್ಮಾನಸ್ತು ಮಾಂ ಪಾರ್ಥ ದೈವೀಂ ಪ್ರಕೃತಿಮಾಶ್ರಿತಾಃ । ಭಜಂತ್ಯನನ್ಯಮನಸೋ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಭೂತಾದಿಮವ್ಯಯಮ್ ॥ ೯.೧೩॥
ಕನ್ನಡ ಅರ್ಥ
ಓ ಪಾರ್ಥನೇ! ದೈವೀ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿರುವ ಮಹಾತ್ಮರು, ನಾನೇ ಸಮಸ್ತ ಜೀವಿಗಳ ಮೂಲ ಹಾಗೂ ಅವಿನಾಶಿ ಪರಮಾತ್ಮನೆಂದು ಅರಿತು, ಅನನ್ಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Daily Bhagavad Gita – ಅಧ್ಯಾಯ 9 (ರಾಜವಿದ್ಯಾ ರಾಜಗುಹ್ಯ ಯೋಗ) | ಶ್ಲೋಕ 12 | ದಿನ 260
ವಿವರಣೆ
ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ನಿಜವಾದ ಮಹಾತ್ಮರ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಭಕ್ತಿಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೈವೀ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮಹಾತ್ಮರು ಪರಮಾತ್ಮನ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿತು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಪರಮಾತ್ಮನೇ ಸಮಸ್ತ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲ ಹಾಗೂ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಪರಮಸತ್ಯ ಎಂಬ ಅರಿವು ಇರುತ್ತದೆ.
ಮಹಾತ್ಮರು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರ, ದುರಾಸೆ, ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರ್ಥಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡದೆ, ಪ್ರೀತಿ, ಕರುಣೆ, ವಿನಯ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದಂತಹ ದೈವೀ ಗುಣಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಭಕ್ತಿಯು ಕೇವಲ ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಅವರ ಜೀವನದ ಭಾಗವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ತಿಳಿಸುವ ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಯಾವುದೇ ಸ್ವಾರ್ಥದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದು. ಇಂತಹ ಭಕ್ತಿಯು ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅರಿವನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ದೈವೀ ಗುಣಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು, ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ತೊರೆದು, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸತ್ಕರ್ಮಗಳ ಮೂಲಕ ಉನ್ನತ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾದ ಮಹಾತ್ಮರಾಗುವುದು ಬಾಹ್ಯ ಆಡಂಬರದಿಂದಲ್ಲ; ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸು, ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಅಚಲ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಶ್ಲೋಕ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಇಂದಿನ ಸಂದೇಶ
“ದೈವೀ ಗುಣಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಸ್ವಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ತೊರೆದು, ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದೇ ಆತ್ಮೋನ್ನತಿಯ ನಿಜವಾದ ಮಾರ್ಗ.”
