ಶ್ಲೋಕ (ಸಂಸ್ಕೃತ)
बाह्यस्पर्शेष्वसक्तात्मा विन्दत्यात्मनि यत्सुखम् ।
स ब्रह्मयोगयुक्तात्मा सुखमक्षयमश्नुते ॥ ५.२१ ॥
ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಬಾಹ್ಯಸ್ಪರ್ಶೇಷ್ವಸಕ್ತಾತ್ಮಾ ವಿಂದತ್ಯಾತ್ಮನಿ ಯತ್ಸುಖಮ್ ।
ಸ ಬ್ರಹ್ಮಯೋಗಯುಕ್ತಾತ್ಮಾ ಸುಖಮಕ್ಷಯಮಶ್ನುತೇ ॥ ೫.೨೧ ॥
ಕನ್ನಡ ಅರ್ಥ
ಬಾಹ್ಯ ವಿಷಯಗಳ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ದೂರವಿರುವವನಿಗೆ ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ಸಿಗುವ ಆನಂದ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಬ್ರಹ್ಮಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದವನು ಕ್ಷಯಿಸದ ಶಾಶ್ವತ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ವಿವರಣೆ
ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ನಿಜವಾದ ಸುಖದ ಮೂಲವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬಾಹ್ಯ ವಿಷಯಗಳು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯ ಭೋಗಗಳು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಆತ್ಮಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಯೋಗದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದವನು ಆಂತರಿಕ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೊರಗಿನ ವಸ್ತುಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುವ ಸಂತೋಷ ಕ್ಷಣಿಕವಾದದ್ದು; ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಸಂತೋಷ ಮಾತ್ರ ಅಕ್ಷಯವಾಗಿದೆ. ಗೀತೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಳಮುಖವಾಗಿಸಿ ಧ್ಯಾನ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಮಚಿತ್ತತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದಾಗ ನಿಜವಾದ ಜೀವನದ ತೃಪ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿ ಲೋಕದ ಏರುಪೇರುಗಳಿಂದ ಅಲುಗಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇದೇ ಆತ್ಮಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮುಕ್ತಿಯ ನಿಜವಾದ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.
ಇಂದಿನ ಸಂದೇಶ
“ನಿಜವಾದ ಸುಖವು ಹೊರಗಿನ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಆತ್ಮಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ.”