ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯವಾದ “ಅಕ್ಷರ ಬ್ರಹ್ಮ ಯೋಗ”ದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಆತ್ಮ, ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಮರಣಾನಂತರದ ಆತ್ಮದ ಗತಿಯ ಕುರಿತು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಆಳವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ 24ನೇ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಅರಿತ ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಉನ್ನತ ಗತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಶ್ಲೋಕ 24
ಅಗ್ನಿರ್ಜ್ಯೋತಿರಹಃ ಶುಕ್ಲಃ ಷಣ್ಮಾಸಾ ಉತ್ತರಾಯಣಮ್ ।
ತತ್ರ ಪ್ರಯಾತಾ ಗಚ್ಛಂತಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮವಿದೋ ಜನಾಃ ॥ 8.24 ॥
ಶ್ಲೋಕದ ಸರಳಾರ್ಥ
ಅಗ್ನಿ, ಜ್ಯೋತಿ, ಹಗಲು, ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಾಯಣದ ಆರು ತಿಂಗಳ ಅವಧಿಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಆತ್ಮವು ಸಾಗುವ ದಿವ್ಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಹಿಂದೂ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮದ ಮರಣಾನಂತರದ ಗತಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಮ ಗುರಿಯ ಕುರಿತು ಪ್ರಮುಖವಾದ ಬೋಧನೆಯಾಗಿದೆ.
ಶ್ಲೋಕದ ತಾತ್ಪರ್ಯ
“ಅಗ್ನಿ”, “ಜ್ಯೋತಿ”, “ಹಗಲು”, “ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷ” ಮತ್ತು “ಉತ್ತರಾಯಣ” ಎಂಬ ಪದಗಳು ಇಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಇವು ಬೆಳಕು, ಜ್ಞಾನ, ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಉನ್ನತಿಯ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಬಹುದು.
ಅಗ್ನಿ — ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯಶಕ್ತಿಯ ಸಂಕೇತ.
ಜ್ಯೋತಿ — ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಪ್ರಕಾಶದ ಸಂಕೇತ.
ಹಗಲು — ಅಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಅಂಧಕಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ಜ್ಞಾನಪ್ರಕಾಶ.
ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷ — ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಉನ್ನತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶದ ಸಂಕೇತ.
ಉತ್ತರಾಯಣ — ಉನ್ನತಿಗೆ ಸಾಗುವ ದಿಕ್ಕಿನ ಸಂಕೇತ.
ಬಾಹ್ಯವಾಗಿ ಇವು ಕಾಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಿವಿಧ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದರೂ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇವು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಬೆಳಕಿನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಯ ಗತಿ
ಯಾರು ಪರಮಾತ್ಮನ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಜ್ಞಾನ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸಾಮಾನ್ಯ ಭೌತಿಕ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಪರಮ ಸತ್ಯದತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗೆ ದೇಹವು ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ ಎಂಬ ಅರಿವು ಇರುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮವು ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತಿರುವುದರಿಂದ, ಅವನ ಜೀವನವು ಭಯ, ಮೋಹ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಮರಣದ ಸಮಯದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ನಾವು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಜ್ಞಾನ, ಚಿಂತನೆ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವೇ ನಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಗತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಮೂಲಕ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ.
ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಸಂದೇಶ
ಇಂದಿನ ವೇಗದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಸಂಪತ್ತು, ಸ್ಥಾನಮಾನ, ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ಭೌತಿಕ ಸೌಕರ್ಯಗಳ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಭಗವದ್ಗೀತೆ ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುವುದು ಏನೆಂದರೆ, ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶ ಕೇವಲ ಭೌತಿಕ ಸಾಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ.
ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕು ಇರಬೇಕು.
ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯ ಬೆಳಕು ಇರಬೇಕು.
ನಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದ ಬೆಳಕು ಇರಬೇಕು.
ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯದ ಬೆಳಕು ಇರಬೇಕು.
ಅಜ್ಞಾನ, ಅಹಂಕಾರ, ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಮೋಹವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಜ್ಞಾನ, ಕರುಣೆ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಮ್ಮ ಜೀವನವು ಸ್ವತಃ ಒಂದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಯಾತ್ರೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಇಂದಿನ ಚಿಂತನೆ
“ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಬೆಳಕಿನೆಡೆಗೆ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಜ್ಞಾನದ ಕಡೆಗೆ, ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುವುದೇ ಮಾನವ ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಉನ್ನತಿ.”
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಈ ಬೋಧನೆ ನಮಗೆ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತದೆ:
ನಾವು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ?
ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಆಲೋಚನೆ, ಸತ್ಕರ್ಮ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಪರಿಶೀಲನೆಯ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಇಡೋಣ. ಆಗ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಜ್ಞಾನದ ಜ್ಯೋತಿ ಬೆಳಗುತ್ತದೆ.
ಸಮಾಪನ
ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ 8ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ 24ನೇ ಶ್ಲೋಕವು ನಮಗೆ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಬೆಳಕಿನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ಪರಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯುವ ಹಂಬಲ, ಧರ್ಮಮಯ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಮೇಲಿನ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಉನ್ನತಿಯತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತವೆ.
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಜ್ಞಾನಜ್ಯೋತಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಜೀವನವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಲಿ.
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಾರ್ಪಣಮಸ್ತು