ಶ್ಲೋಕ (ಸಂಸ್ಕೃತ)
युक्तः कर्मफलं त्यक्त्वा शान्तिमाप्नोति नैष्ठिकीम् ।
अयुक्तः कामकारेण फले सक्तो निबध्यते ॥ ५.१२ ॥
ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಯುಕ್ತಃ ಕರ್ಮಫಲಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಶಾಂತಿಮಾಪ್ನೋತಿ ನೈಷ್ಠಿಕೀಮ್ ।
ಅಯುಕ್ತಃ ಕಾಮಕಾರೇಣ ಫಲೇ ಸಕ್ತೋ ನಿಬಧ್ಯತೇ ॥ ೫.೧೨ ॥
ಕನ್ನಡ ಅರ್ಥ
ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದವನು ಕರ್ಮಫಲದ ಆಸೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಶಾಶ್ವತ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಆಸೆಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಫಲದ ಮೇಲೆ ಆಸಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ.
ವಿವರಣೆ
ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಫಲಾಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯೋಗಿಯು ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸಿ ಅದರ ಫಲದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿಯಾದ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ. ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಜವಾದ ಶಾಂತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸ್ವಾರ್ಥ, ಆಸೆ ಮತ್ತು ಲಾಭದ ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನು ಸದಾ ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕುತ್ತಾನೆ. ಗೀತೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲ; ಅದರ ಫಲಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ದುಃಖದ ಮೂಲ. ದೇವರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಣಾಭಾವದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯ ಜೀವನವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಷ್ಕಾಮ ಕರ್ಮದ ಮೂಲಕ ಮಾನವನು ಮನಶಾಂತಿ, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮುಕ್ತಿಯತ್ತ ಸಾಗಬಹುದು. ಇದೇ ಗೀತೆಯ ಆಳವಾದ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ.
ಇಂದಿನ ಸಂದೇಶ
“ಫಲದ ಆಸೆಯನ್ನು ಬಿಡುವವನು ನಿಜವಾದ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.”
