ಶ್ಲೋಕ (ಸಂಸ್ಕೃತ)
न कर्तृत्वं न कर्माणि लोकस्य सृजति प्रभुः ।
न कर्मफलसंयोगं स्वभावस्तु प्रवर्तते ॥ ५.१४ ॥
ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ನ ಕರ್ಥೃತ್ವಂ ನ ಕರ್ಮಾಣಿ ಲೋಕಸ್ಯ ಸೃಜತಿ ಪ್ರಭುಃ ।
ನ ಕರ್ಮಫಲಸಂಯೋಗಂ ಸ್ವಭಾವಸ್ತು ಪ್ರವರ್ತತೇ ॥ ೫.೧೪ ॥
ಕನ್ನಡ ಅರ್ಥ
ಪರಮಾತ್ಮನು ಯಾರಿಗೂ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ಭಾವವನ್ನಾಗಲಿ, ಕರ್ಮಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಕರ್ಮಫಲದ ಬಂಧವನ್ನಾಗಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಜೀವಿಯ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.
ವಿವರಣೆ
ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಮಾನವನ ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಅದರ ಫಲಗಳ ಮೂಲವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪರಮಾತ್ಮನು ಯಾರನ್ನೂ ಪಾಪ ಅಥವಾ ಪುಣ್ಯದ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಬಲವಂತಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯನ ಸ್ವಭಾವ, ಆಸೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನವೇ ಅವನನ್ನು ವಿವಿಧ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸುತ್ತವೆ. ನಾವು ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ನಾವುಲೇ ಹೊಣೆಗಾರರು ಎಂಬ ಅರಿವು ಈ ಶ್ಲೋಕ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿದವನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು ಸತ್ಪಥದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗೀತೆಯ ಪ್ರಕಾರ ದೇವರು ದಾರಿದೀಪನಾಗಿದ್ದರೂ, ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮಾನವನಲ್ಲೇ ಇದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಉತ್ತಮ ಚಿಂತನೆ, ಸತ್ಸಂಗ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಕಾಮ ಕರ್ಮದ ಮೂಲಕ ಜೀವನವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇದೇ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ನಿಜವಾದ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.
ಇಂದಿನ ಸಂದೇಶ
“ನಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ನಾವುಲೇ ಕಾರಣ; ಸತ್ಪಥವೇ ಜೀವನವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.”
