ಶ್ಲೋಕ (ಸಂಸ್ಕೃತ)
नैव किंचित्करोमीति युक्तो मन्येत तत्त्ववित् ।
पश्यञ्शृण्वन्स्पृशञ्जिघ्रन्नश्नन्गच्छन्स्वपन्श्वसन् ॥
ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ)
ನೈವ ಕಿಂಚಿತ್ಕರೋಮೀತಿ ಯುಕ್ತೋ ಮನ್ಯೇತ ತತ್ತ್ವವಿತ್ ।
ಪಶ್ಯನ್ ಶೃಣ್ವನ್ ಸ್ಪೃಶನ್ ಜಿಘ್ರನ್ ಅಶ್ನನ್ ಗಚ್ಛನ್ ಸ್ವಪನ್ ಶ್ವಸನ್ ॥
ಕನ್ನಡ ಅರ್ಥ
ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಯೋಗಿಯು “ನಾನು ಏನನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ; ನೋಡುತ್ತಾ, ಕೇಳುತ್ತಾ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾ, ವಾಸನೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ತಿನ್ನುತ್ತಾ, ನಡೆಯುತ್ತಾ, ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಾ ಮತ್ತು ಉಸಿರಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ ಕೂಡ.
ವಿವರಣೆ
ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ನಿಜವಾದ ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನಿಯ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯೋಗಿಯು ತನ್ನನ್ನು ದೇಹ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಕರ್ತೃ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ದೇಹ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರಕಾರ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅವನು ಅರಿತಿರುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಈ ಅರಿವು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕರ್ಮಬಂಧನದಿಂದ ದೂರ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ “ನಾನು” ಎಂಬ ಭಾವವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಸಮಭಾವದಿಂದ ಮಾಡಿದಾಗ ಆತ್ಮಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಶ್ಲೋಕ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಇಂದಿನ ಸಂದೇಶ
“ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದ ಕರ್ಮವೇ ಆತ್ಮಶಾಂತಿಯ ದಾರಿ.”
